سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 12 صفحه 220

درس دویست و پنجاهم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

بحث در ادله ای بود که بر عدم وجوب احتیاط در شبهات غیر محصوره اقامه شد.

اولین دلیل مسألۀ اجماع بود که ملاحظه فرمودید. دلیل دوم روایاتی بود که دلالت بر این مسأله می کرد که عمده دلیل، همین روایات واردۀ در مسأله است.

دلیل محقق یزدی(ره) بر عدم وجوب احتیاط در شبهات غیر محصوره

مرحوم محقق یزدی مؤسس حوزۀ علمیّه قم در کتاب درر دلیل دیگری اقامه کرده اند، می فرمایند: معنای این که تکلیفی، تنجّز پیدا می کند و به مرحلۀ تنجّز می رسد این است که تکلیف به یک مرحله ای می رسد که مولا می تواند به آن تکلیف، بر عبد احتجاج بکند، و این تکلیف را مستمسکی در مقابل عبد قرار بدهد، و موجبی برای صحّت مؤاخذه و صحّت عقوبت بداند. به طورکلی در تمامی موارد، معنای تنجّز یک تکلیف این است.

بعد می فرماید: حالا این را ما می خواهیم دربارۀ شبهۀ غیر محصوره پیاده کنیم، ببینیم آیا پیاده می شود یا نه؟