سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 12 صفحه 322

مقام ثانی؛ دوران امر بین اقل و اکثر

درس دویست و شصت و دوم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

مقام ثانی؛ دوران امر بین اقل و اکثر

مقام ثانی که در باب اشتغال مورد بحث واقع می شود، مسألۀ دوران امر بین اقل و اکثر است، که آیا در این مورد، عقل حکم به اشتغال و احتیاط می کند یا نمی کند و مقتضای اصول شرعیه در این باب چیست؟ قبل از آن که وارد اصل بحث شویم، دو مطلب به عنوان مقدمه ذکر می شود، که تقریبا در تحریر محل نزاع و روشن شدن محل بحث نقش دارند.

تعریف اقل و اکثر ارتباطی

مقدمۀ اول این است که بلاشک آن اقل و اکثری که در اینجا مورد بحث است، اقل و اکثر ارتباطی است، نه اقل و اکثر استقلالی. روی یک تقسیم می بینیم که برای اقل و اکثر، دو قسم ذکر می کنند: یک قسمش را اقل و اکثر ارتباطی می دانند، و یک قسم را اقل و