سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 12 صفحه 38

درس دویست و بیست و نهم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

استدلال به روایت مسعده بن صدقه بر اصاله الحلیه

یکی از روایات دیگر که در مسألۀ اصاله الحلیه به آن استناد شده و در جلد دوازدهم وسائل، ابواب ما یکتسب به، باب چهارم، حدیث چهارم، است روایت معروف مسعده بن صدقه است، «عن ابی عبد الله(علیه السلام) قال: سمعته یقول: کل شیء هو لک حلال حتی تعلم انه حرام بعینه، فتدعه من قبل نفسک، و ذلک مثل الثوب یکون علیک، قد اشتریته و هو سرقه، و المملوک عندک لعله حرّ قد باع نفسه، او خدع فبیع قهرا، او امرأه تحتک و هی اختک او رضیعتک، و الاشیاء کلها علی هذا حتی یستبین لک غیر ذلک، او تقوم به البینه».

این روایت معروفی است که نه تنها در اینجا، بلکه در باب حجّیت بیّنه هم به آن تمسک می شود، و از آن روایاتی است که کلمۀ بیّنه در آن بکار رفته است. لکن فعلا ما به این جهتش کاری نداریم، صدر این روایت چنین بود: «کل شیء هو لک حلال»، این روایت با آن سه روایت قبلی در این جهت فرق می کند که آن سه روایت قبلی موضوع را