سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 12 صفحه 407

در خارج تحقق پیدا کرد. ما وقتی که مراجعۀ به عقل می کنیم، چنین لا بدیّت و چنین الزامی را از ناحیۀ عقل ملاحظه نمی کنیم. لذا این اشکال مهمی هم که در این باب شده بود، به این دو طرزی که ملاحظه فرمودید، قابل جواب است.

(سؤال... و پاسخ استاد:) آن که هم دوران امر بین متباینین است، در دوران بین متباینین قائل به لزوم احتیاط شدیم.

(سؤال... و پاسخ استاد:) اینجا هم یکی است، همان دوران بین متباینین است، همان مسألۀ گذشته است، که پای مسألۀ علم اجمالی مطرح است. آنجا چون علم اجمالی مطرح است، مسألۀ احتیاط است، برای خاطر این که برائت عقلیّه در اطراف علم اجمالی جریان پیدا نمی کند. اما در ما نحن فیه مسألۀ انحلال بود، و در دنبالش جریان برائت. این هم یک اشکال.

پرسش:

1 - آیا با اتیان به اقل علم به تحقق مأمور به حاصل می شود؟

2 - راههای خروج از ارادۀ جزافی نسبت به خداوند را بیان کنید.

3 - توضیح دهید آیا وجود مصلحت در شیء علت تعلق امر به آن است؟

4 - آیا لزوم اتیان به مشکوک برای علم به حصول غرض مولا لازم است؟