سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 12 صفحه 424

درس دویست و هفتاد و چهارم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

جریان برائت شرعیه نسبت به اکثر

بحث در این بود که آیا برائت شرعیه که مستند به حدیث رفع است، در رابطۀ با اکثر جریان دارد یا نه؟ و عرض کردیم که بحث روی مبنای عدم انحلال است، و الاّ روی مبنای انحلال که هیچ مانعی ندارد. به عبارت روشن تر: بحث روی مبنای عدم جریان برائت عقلیه است، که روی این مبنا آیا برائت شرعیه جاری می شود یا نه؟

عرض کردیم سه چیز اینجا امکان دارد که ما برائت شرعیه را در رابطۀ با آن مطرح کنیم: امر اول که دیروز گذشت عبارت از وجوب نفسی متعلق به اکثر بود، یعنی نمی دانیم که نماز ده جزء«واجب أم لیس بواجب»، حدیث رفع را درباره این وجوب نفسی متعلق به اکثر جاری کنیم، که ما گفتیم: این معارض دارد، و هیچ وقت جریان پیدا نمی کند.

اما امر دوم این است که حدیث رفع را در رابطۀ با جزئیت جاری کنیم، بگوییم: ما نمی دانیم که این سوره جزئیت دارد یا ندارد، چه مانعی دارد که«رفع ما لا یعلمون» جاری شود، و جزئیت این سوره مجهوله الجزئیه را بردارد؟ مرحوم آخوند(ره) در کتاب کفایه،