سیری کامل در اصول فقه : دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 13 صفحه 18

درس دویست و نود و هشتم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

عرض کردیم که در باب مانع می توانیم مانع را عبارت از چیزی بگیریم که مأموربه و صلاه، مقیّد و متصف به عدم او باشد، و درعین حال این معنا بازگشت به این نکند که عدم، عنوان دخالت داشته باشد و عنوان تأثیر در او وجود داشته باشد، تا اینکه گفته شود که عدم نمی تواند نه مؤثر باشد و نه متأثر.

مقتضای اصل در صورت شک در قاطعیت شیء در نماز

در این باب یک عنوان دیگری در مثل نماز داریم که از آن تعبیر به قاطع می کنند.

اموری را به عنوان قاطع در باب نماز مطرح می کنند مثل صحبت کردن، خندیدن، و گریه کردن و امثال اینها که در لسان فقه به عنوان قاطع عنوان می شوند. می گویند: علّت اینکه از اینها تعبیر به قاطع می شود این است که در نماز، یک هیئت اتصالیّه ای معتبر است، و نقش این قواطع این است که آن هیئت اتصالیّه را قطع می کند و می برد. به این جهت قاطع