سیری کامل در اصول فقه : دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 13 صفحه 219

درس سیصد و بیست و دوم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

اشتراط صدق عنوان مرکب بر میسور از مرکب

آخرین بحث در قاعده میسور که مستندش همان روایات سه گانه بود، این است که گفته اند: در انطباق و پیاده شدن این قاعده بر یک موردی، یک چیز اعتبار دارد و آن این است که بر آن مقداری که مقدور است، عنوان میسور از مرکب صدق بکند، یعنی مثلا در باب صلاه بگویند: مقداری که از صلاه میسور است، همین مقدار است. به عبارت دیگر:

عنوان صلاتی بر آن مقدار میسور، منطبق باشد مثلا اگر کسی از اجزای ده گانه نماز فرض کنید فقط یک جزئش را قدرت دارد، فقط می تواند مثلا تکبیره الاحرام را بگوید، اما هیچ یک از اجزای دیگر برای این شخص، مقدور نیست، آیا در اینجا هم قاعدۀ میسور پیاده می شود؟ اینجا هم حکم بکنیم که همین یک جزء با اینکه عنوان صلاه بر یک تکبیره الاحرام انطباق پیدا نمی کند باید اتیان شود؟ آیا در اینجا هم بگوییم: اتیان به یک جزء از مرکب ده جزئی که نه جزئش متعذّر شده، لازم است ؟ یا اینکه اینجا دیگر لزوم ندارد