سیری کامل در اصول فقه : دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 13 صفحه 223

می رود. میسور از اجزای طبیعت و لو کان جزء واحدا، و لو کان دو تا جزء در مقابل اجزای متعدده و متکثره باید اتیان شود. لذا اگر مسأله را روی اجزاء آوردیم، این «المیسور لا یسقط بالمعسور» که معلوم می شود در بین این روایات ثلاثه این روایت شخصیتش از آن دو روایت بیشتر است، برای اینکه اسم قاعده را هم از همین روایت گرفته اند و اسمش را قاعده میسور گذاشته اند. با اینکه دلیل قاعدۀ میسور هرسه روایت است، ولی روی شخصیت این روایت، عنوان قاعده هم از همین جا گرفته شده و بنام قاعدۀ میسور نام گذاری شده. بالاخره اگر روی اجزاء باشد، ما نمی توانیم شرط بکنیم که باید اسم طبیعت بر بقیه الاجزاء صدق بکند.

استظهار از«ما لا یدرک کله لا یترک کله» از نظر اشتراط صدق عنوان مرکب بر میسور

و همین طور در«ما لا یدرک کله لا یترک کله» روی آن معنایی که مرحوم شیخ فرمود که تعیّن دارد، که دیروز بحثش را کردیم و ما گفتیم: تعیّن ندارد، لکن در مقام استظهار از «ما لا یدرک کله لا یترک کله» آنچه خودمان استظهار کردیم این بود که کل در جملۀ اولی را عبارت از کل مجموعی بگیریم، و کل در جملۀ ثانیه را عبارت از کل افرادی و استغراقی بگیریم. آن وقت گفتیم: بلحاظ اینکه کلمۀ کل در اینجا ذکر شده، اینجا مرکب، مقصود است. لذا معنای این جمله این می شود: اگر مجموعۀ مرکب صلاتی را شما نتوانستید درک بکنید، این سبب نمی شود که همۀ اجزاء ترک بشود، بلکه آن اجزائی که قابل درک است و قابل اتیان است، باید تحقق پیدا بکند. روی این معنا باز کجایش نوشته که آن اجزایی که قابل درک است و شما می توانید اتیان بکنید، باید عنوان مرکب هم بر آن صادق باشد؟ چه عنوان مرکب صادق باشد، یا صادق نباشد فرقی ندارد برای اینکه این نظر به اجزاء دارد. اجزاء بما انها اجزاء در پیش چشم او مطرح شده. می بیند مجموع الاجزاء قابل درک نیست، آن وقت حکمی صادر می کند که حالایی که مجموع الاجزاء قابل درک نیست، شما حق ندارید تمامی اجزاء را ترک بکنید، همۀ اجزاء را به کنار بگذارید بلکه«ما لا یدرک» به حساب خودش، اما اینهایی که قابل درک و اتیان است، و مقدور شماست باید در خارج ایجاد بشود.

لذا طبق این معنایی هم که ما از«ما لا یدرک کله لا یترک کله» استظهار کردیم و بنابر عقیدۀ شیخ متعیّنا روایت باید حمل بر این معنا بشود، هیچ دلالتی ندارد بر اینکه باید