سیری کامل در اصول فقه : دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 13 صفحه 411

درس سیصد و چهل و چهارم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و آله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

بحث ما در مدرک قاعده لا ضرر بود که ادله ای که دلالت بر این قاعده می کند، عبارت از کدام ادله است ؟ یک قسمت روایات را ملاحظه فرمودید، یک قسمت دیگر را هم عرض می کنیم، درعین حال، مدرک منحصرا اینهایی نیست که عرض می کنیم. اگر در خلال روایات شما تتبع کنید، باز به روایات دیگری برخورد می کنید که صراحتا یا اشارتا دلالت بر این قاعده دارد. لکن این مقداری را که عرض می کنیم به عنوان مدرک کافی است، اما درعین حال انحصار ندارد و عمده اش همین هایی است که عرض می کنیم.

روایت عقبه بن خالد نسبت به تطبیق لا ضرر بر مورد شفعه

روایتی است که این را هم مشایخ ثلاثه روایت کرده اند، کلینی روایت کرده، شیخ طوسی روایت کرده، صدوق هم روایت کرده است و این روایت را صاحب وسائل در کتاب الشفعه به مناسبت اینکه در این روایت، بحث شفعه مطرح است، در باب پنجم نقل