سیری کامل در اصول فقه : دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 13 صفحه 593

یک وقت این است که تحت تأثیر رسول الله واقع می شود، می گوید: چون رسول خدا فرموده است که«لا ضرر و لا ضرار» خیلی خوب ما از این به بعد، با اذن و اجازه وارد می شویم. و یک وقت این است که تحت تأثیر نهی رسول خدا واقع نمی شود.

اگر تحت تأثیر نهی رسول خدا واقع نشد، اینجا وظیفه این است که به ولی فقیه مراجعه بشود. اگر ولی فقیه تشخیص داد که مصلحت، در خراب کردن خانه دوم است، هیچ گونه مانعی ندارد مثل تشخیص رسول الله که مصلحت در کندن و انداختن درخت، جلوی سمره بن جندب است، اینجا هم ولی فقیه دید که خیلی ها ممکن است که از این معنا سوء استفاده بکنند برای اینکه رفتن به منزلشان و اینکه ما حق عبور داریم، زن و بچه دیگران را مورد نظر خائنانه قرار بدهند. اگر دید مصلحت اقتضا می کند هیچ مانعی ندارد که در یک موردی ولی فقیه وقتی که مواجه با سماجت مالک خانه دوم می شود و هرچه او را نصیحت می کند و او نمی پذیرد، دستور بدهد خانه اش را خراب بکنید. چه مانعی دارد روی مسأله ثبوت ولایت للفقیه ؟

لزوم مراجعه به ولی فقیه در باب اجرای لا ضرر

اما آن که من می خواستم به عنوان نکته عرض بکنم این است که آن که از رسول الله برای ما و فی زماننا باقی مانده است بلکه حتی در زمان رسول خدا، اگر یک جریان دیگری مثل همین جریان سمره بن جندب، در زمان رسول خدا پیش می آمد و یک کس دیگری غیر از سمره بن جندب، درختی در یک باغی دارد که زن و بچه صاحب باغ هم در همان باغ زندگی می کنند و آن هم وقتی که وارد می شود بدون اجازه و اعلام وارد می شود، آیا در همان زمان هم آن صاحب باغ بدون مراجعه به رسول الله، حق داشت که درخت را بکند و پیش روی او بیندازد یا نداشت.

«لا ضرر و لا ضرار» همین مقدار او را ملزم کرد به اینکه«یجب علیک الاستیذان» اما اگر کسی استیذان نکرد، اینجا مسألۀ کندن درخت، باید با تشخیص ولی فقیه باشد، با تشخیص رسول خدا(صلی الله علیه و آله) باشد و الاّ اینطور نیست که بعد از قضیه سمره بن جندب، هی درختها از باغها کنده بشود، بگویند: این هم که مثل همین می ماند، این هم که دنباله همان جریان است بدون اینکه به رسول خدا مراجعه بشود. ما روی علت تکیه می کنیم اما«اقعلها و ارم بها الیه» این حکم شخصی است، این باید با تشخیص ولی