سیری کامل در اصول فقه : دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 13 صفحه 91

بالاخره ما روزی به ایشان برخورد کردیم، گفتیم: آقا شنیده ایم شما بالای منبر مکرّر یک چنین مسأله ای را مطرح کرده اید، گفت بله.

گفتم: دلیل شما بر این مسأله چیست ؟

گفت: روایتی در این باب هست.

گفتم: آدرس آن روایت را شما لطف کنید. آدرسش را به من داد که به نظرم مستدرک مرحوم حاجی نوری را اشاره کرد. ما رفتیم و کتاب را مراجعه کردیم و دقت کردیم، دیدیم در آنجا در حالات حضرت زهرا عبارتی که نوشته این است که ایشان به علت کثرت ناراحتی و گریه«اخذها السبل».

ایشان این نقطۀ سبل را ندیده و«اخذها السبل» را«اخذها السل» خوانده بود، در حالی که سبل به معنای این است که کسی به علت زیاد گریه کردن، ظاهرا پلکهای چشم تورم پیدا می کند. این یک مسألۀ طبیعی بود، یک مسألۀ عادی بود. خلاصه ایشان«اخذها السبل» را«اخذها السل» خوانده بود و روی منبرها روی این«اخذها السل» تکیه می کرد.

این برای خاطر این است که دقت نکرده، و اینها همه برای ما درس است که در موقع ملاحظه کردن روایات، سطحی روایات را ملاحظه نکنیم بلکه هر کلمه ای را با دقّت ملاحظه بکنیم، چه بسا اشتباه در آن کلمه مسائلی را به وجود بیاورد. هذا تمام الکلام در مسألۀ زیاده.

پرسش:

1 - اشکال اول استاد را به مرحوم نائینی(ره) در مورد عدم اخلال زیاده مستقله در نماز توضیح دهید.

2 - تعلیل«لانّ السجود زیاده فی المکتوبه» را بررسی کنید.

3 - اگر سجده عزیمه دارای عنوان مستقلی باشد چه اشکالی بر محقق نائینی(ره) وارد می شود؟

4 - مؤیّد زیاده بودن سجده سهو در نماز چیست ؟

5 - اشکال تعدّی از نماز یومیه به نماز آیات را بیان کنید.