سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 14 صفحه 183

درس سیصد و نودم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

بررسی سؤال سوم زراره در روایت«لا تنقض»

بحث در صحیحۀ ثانیۀ زراره بود. دو سؤال و جواب را در مورد آن مطرح کردیم که ارتباطی با استصحاب نداشتند. اما سؤال سوم زراره: «قلت: فان ظننت أنّه قد أصابه و لم أتیقن ذلک، فنظرت و لم أر شیئا ثمّ صلّیت فیه فرأیت فیه» اگر من گمان کنم که این دم رعاف یا غیر رعاف یا شیء من المنی به ثوب اصابه کرده است«و لم اتیقن ذلک» لکن یقین به این معنا پیدا نکنم، ظن به ملاقات به نجاست و ظن به اصابۀ نجاست داشته باشم، «فنظرت» در دنبال این مظنه، ثوب را ملاحظه و بررسی کردم«فلم أر شیئا» چیزی در آن نیافتم، «ثمّ صلّیت فیه» بعد در آن نماز خواندم، «فرأیت فیه» بعد از نماز، نجاست را در ثوب مشاهده کردم.

امام(علیه السلام) در جواب آن دو سؤال اول زراره، هم حکم به غسل ثوب کرده بودند و هم حکم به اعادۀ نماز، اما در جواب از این سؤال سوم، برخلاف آن دو جواب،