سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 14 صفحه 208

درس سیصد و نود و سوم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

اشکال علیّت استصحاب برای عدم وجوب اعاده

اشکالی که به حسب ظاهر، متوجه روایت بود این بود که ظاهر روایت در آن موردی که به استصحاب تمسک می کند، این است که این استصحاب، علت برای عدم اعاده نماز است چون امام(علیه السلام) اول حکم می فرماید به این که«تغسله و لا تعید الصلاه» بعد زراره از علت عدم اعاده در این مورد، سؤال می کند، یعنی سؤال می کند که چرا در دو مورد اول، شما حکم به وجوب اعاده کردید، و در این مورد سوم، حکم به عدم وجوب اعاده کردید، امام(علیه السلام) در مقام جواب، علت را استصحاب ذکر می کند، یعنی می فرمایند: در این مورد برای مصلّی، استصحاب طهارت در کار بوده است، اما در آن دو مورد اول، استصحابی مطرح نبود، لذا علت عدم اعاده، وجود استصحاب طهارت است.

مستشکل می گفت: این استصحاب نمی تواند علت عدم اعاده باشد، بلکه استصحاب،