سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 14 صفحه 218

درس سیصد و نود و چهارم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

فرق بین نجاست حادث با نجاست مستصحب

اگر انسان بعد از نماز، یقین کند که تمام صلاه در نجاست واقع شده است، لکن قبل از صلاه و در حال صلاه، استصحاب طهارت داشته باشد، در این روایت زراره، حکم به صحت این نماز و عدم لزوم اعاده شد. اما عین همین مسأله در صورتی که در اثنا واقع بشود، یعنی در وسط نماز علم پیدا بکند به اینکه آن مقداری که از نماز انجام شده است با نجاست واقع شده است و قبل از این علم هم استصحاب طهارت داشته است، معذلک روایت می فرماید: «تنقض الصلاه و تعید». نماز در اینجا بدرد نمی خورد، و باید شکسته بشود و از نو اعاده شود. سؤال این بود که چه فرقی بین این دو است؟

برای بیان فرق، یک مقدمه ای را عرض کردیم که یک سنخ دلیل دلالت می کند بر اینکه نجاست، مانعیت از نماز دارد و ظاهر این دلیل، این است که در هر جزئی از اجزای صلاه و لو حالتهای سکوتی صلاه، و لو حالتهای عدم اشتغال به ذکر در نماز، اگر یک آن و