سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 14 صفحه 233

درس سیصد و نود و ششم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

اشتراک و افتراق احتمال دوم با اول در روایت سوم زراره

احتمال دوم در معنای روایت با احتمال مرحوم محدث کاشانی در یک جهت مشترک است و آن در معنای جملۀ«و لا ینقض الیقین بالشک» است که در احتمال دوم هم مثل احتمال اول این«لا ینقض الیقین بالشک» را اینطوری معنا می کند، می گوید: این رکعاتی که بصورت یقین اتیان شده که عبارت از سه رکعت در شک سه و چهار، و دو رکعت در شک دو و چهار است، این رکعات متیقنه نباید نقض بشود، نباید از ارزش ساقط بشود.

بمجرد شکی که پیش آمده و الان نمی دانی که سه رکعت خواندی یا چهار رکعت، نباید آن سه رکعت متیقن نادیده گرفته شود مثل همان تنقض الصلاتی که در روایت قبلی زراره بود که کلمۀ نقض را در شکستن نماز بکار برده بود. در آن فرض اخیر«تنقض الصلاه و تعید» کلمۀ نقض بکار رفته بود، این جا لا ینقض بکار رفته، یعنی رکعات متیقنه بواسطۀ شک نباید شکسته بشود، بطوری که انسان این نماز را رها بکند و این رکعات