سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 14 صفحه 542

درس چهارصد و سی و سوم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

بحث در این بود که آیا استصحاب در مثل زمان و حرکت و اشباه اینها، جریان پیدا می کند یا نه؟ عرض کردیم که این مسأله را نباید مبتنی بر این معنا بکنیم، که آیا در استصحاب، ما شک در بقا داریم یا نه؟ مسأله مبتنی بر این مسأله نیست به این صورت که اگر کسی شک در بقا را معتبر بداند، بگوید: این استصحاب جریان ندارد، و اگر شک در بقا را معتبر نداند، این استصحاب را جاری بداند. بلکه با حفظ این معنا که در استصحاب شک در بقا معتبر است، با اینکه کلمۀ بقا در ادلۀ استصحاب ذکر نشده است، ولی به آن کیفیتی که ملاحظه فرمودید، ما از«لا تنقض الیقین بالشک» عنوان شک در بقا را بلا اشکال استفاده می کنیم. حال باید ببینیم آیا در زمان استصحاب جاری می شود یا نه؟

توجه خطاب عرف در استصحاب به«لا تنقض الیقین بالشک»

گفتیم: اگر از دید عرف بخواهیم مسأله را ملاحظه کنیم، که این یک مسألۀ روشنی