سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 15 صفحه 377

زمان حدوث کرّیّت نیست، بحث در کرّیّت و عدم کرّیّت حال الملاقات است. لذا اگر شما علم به زمانش هم داشته باشید، چون مسأله از نظر شک فرقی نمی کند، روی قاعده اینجا هم استصحاب جریان دارد و نتیجه این می شود که اگر یک جایی هم عدم مجهول در زمان معلوم اثر داشته باشد و هم عدم معلوم در زمان مجهول اثر داشته باشد، همان مسألۀ معارضه ای که در مجهولی التاریخ مطرح شد، اینجا هم مطرح باشد. «فاذا کان لعدم المعلوم فی زمان المجهول اثر» اینجا استصحاب عدم معلوم جاری می شود و همین اثر نبودن معلوم به نام کرّیّت در زمان ملاقات ترتب پیدا می کند.

پرسش:

1 - حکم حادثین که یکی معلوم و دیگری مجهول باشد، از نظر مرحوم آخوند چیست؟

2 - اشکال در جریان استصحاب عدم در مجهول التاریخ چیست؟

3 - مثال جایی که عدم معلوم در زمان مجهول اثر دارد، را بیان کنید.

4 - آیا در موردی که اثر عدم معلوم در زمان مجهول است، استصحاب جاری می شود؟