سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 16 صفحه 191

درس پانصد و سی ام

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

نصوصیت جواب در مورد سؤال

آخرین موردی که مرحوم محقق نائینی(اعلی الله مقامه الشریف) به عنوان نصّ و ظاهر، بیان می فرمایند این است که اگر نسبت بین دو دلیل، عموم و خصوص من وجه است که طبعا در مادۀ اجتماع، بین آنها تعارض وجود دارد، لکن یکی از این دو دلیل در مورد همین ماده اجتماع وارد شده است، آن چه که مثلا دربارۀ او سؤال شده است و در جواب از آن سؤال، همان دلیل عام را ذکر کرده اند، همین مادۀ اجتماع است. چون مورد سؤال، همین مادۀ اجتماع است، جواب از این سؤال ولو اینکه به نحو عام وارد شده است، لکن نسبت به مورد خودش طبعا نصّوصیت پیدا می کند، برای اینکه مورد دلیل را نمی شود از دلیل خارج کرد. ولو اینکه جواب، عام است اما آنچه که مورد سؤال واقع شده است و به لحاظ آن، جواب داده شده است را معنا ندارد از جواب خارج کنیم. لذا می توانیم بگوییم که جواب، نصّ در مورد سؤال است و دلالتش نسبت به مورد سؤال به