سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 16 صفحه 231

گونه انفصالی نبوده. اگر یک عمومی مثلا در کلام امیر المؤمنین بوده، در کلام امام صادق(صلوات الله علیه) بوده لکن مخصّصش در زمان امام عسکری(صلوات الله علیه) ذکر شده، در وجه دوم می گوید: این مخصص در لسان امام عسکری، کاشف از این است که به صورت متصل به عمومی که در زبان امیر المؤمنین بوده متصل بوده، یا به عمومی که در زبان امام صادق(صلوات الله علیه) بوده، متصل بوده. وجه دوم می گوید: عموم از هر کسی که صادر شده، این مخصص منفصل کشف از این می کند که به صورت متصل، دنبال آن عموم مضبوط بوده و صادر شده، منتها برای ما نقل نکرده اند، برای ما روایت نشده.

اما ما برحسب این روایت نمی خواهیم این حرف را بزنیم. ما برحسب این روایت می خواهیم بگوییم: همه اش مربوط به رسول خداست و همه اش در زمان رسول خدا بوده و تمامش از زبان مبارک رسول خدا صادر شده. اگر یک عمومی را در کلام امیر المؤمنین هم می بینید این مربوط به رسول خداست. اگر در زبان امام صادق هم ملاحظه می کنید اصلش در کلام رسول خدا بوده. بیان اولش مربوط به رسول خدا بوده، بیان دومش در زبان امیر المؤمنین است، بیان دومش در زبان امام صادق واقع شده. پس یک فرق بین مفاد این روایت و بین آن احتمال دوم مرحوم شیخ این است.

فرق دیگر که این هم مهم است این است که وجه دوم می گوید: این مخصّصات کاشف از اتصالشان به عمومات بوده. می گوییم: چرا شما مسألۀ اتصال را مطرح می کنید؟ همۀ این مخصصات در زبان رسول خدا بوده. رسول خدا گاهی مخصصات را به صورت متصل بیان می کردند گاهی هم به صورت منفصل بیان می کردند. آنجایی که به صورت منفصل بیان می کردند با توجه به شرطش بیان می کردند. شرطش این بود که قبل حضور وقت العمل بالعام باشد. چرا شما وجود این مخصصات را کاشف از اتصالشان به عمومات می دانید؟ ما کاشف از اتصال نمی دانیم و می گوییم: همۀ اینها در زبان رسول خدا بوده و تمام این بیانات ائمۀ ما، به عنوان بیان ثانوی مطرح است نه بیان اولی. بیان اولی اش را رسول خدا کرده. در بیان رسول خدا عمومات و مخصصاتی بوده و مخصصات منفصله بوده، منتها مخصصات منفصله با رعایت شرطش بوده. شرطش این است قبل حضور وقت العمل بالعام باشد.

پس اینکه شما می خواهید مخصصات را کاشف از اتصال مخصصات به عمومات