سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 16 صفحه 248

درس پانصد و سی و هفتم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

بحث در صورت اولی از صور دوران بین تخصیص و نسخ بود. صورت اولی این بود که عام ابتداء وارد شده باشد، و دلیل خاص، بعدا وارد شده باشد لکن در عین حال، هم احتمال تخصیص در آن جریان داشته باشد و هم احتمال نسخ، به آن کیفیتی که عرض کردیم و فرض هم کردیم که استمرار زمانی، از راه اطلاق استفاده بشود و دلیل دالّ بر استمرار، همان اطلاق باشد. آیا در این جا تخصیص ترجیح دارد یا نسخ ترجیح دارد؟

دیروز گفته شد که چون نسخ در این جا برگشتش به تقیید در اطلاق زمانی است، لذا عنوان دوران بین تخصیص و نسخ، تبدّل پیدا می کند به دوران بین تخصیص و تقیید، و چون در بحث گذشته، تقیید بر تخصیص تقدّم پیدا کرد لازمه اش این است که در ما نحن فیه هم، نسخ بر تخصیص تقدّم پیدا بکند. لکن عرض کردیم که این جا با آن مسأله فرق می کند. خصوصیتی که در آن جا، مسألۀ تقیید را بر تخصیص، مقدّم می داشت، در ما نحن فیه وجود ندارد که دیروز گفته شد.