سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 16 صفحه 42

درس پانصد و سیزدهم

اشاره

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد للّه ربّ العالمین و الصّلوه و السّلام علی سیّدنا و مولینا و نبیّنا أبی القاسم محمّد صلّی اللّه علیه و اله و سلّم و علی آله الطیّبین الطّاهرین المعصومین و لعنه اللّه علی أعدائهم أجمعین، من الآن الی قیام یوم الدّین.

بعد از آنکه مورد تعارض استصحابین مشخص شد و بعد از آنکه مسألۀ ترجیح به طور کلی در اینجا راه نداشت، امر دائر است بین دو احتمال: احتمال اول این که در تعارض استصحابین، قائل به تساقط شویم و اینکه هیچ یک از دو استصحاب نمی تواند جریان پیدا کند. احتمال دوم این است که قائل به تخییر شویم. حالا که جمع بین استصحابین امکان ندارد مکلف مخیّر است یکی از این دو را اختیار کند. حالا ببینیم آیا قاعده، اقتضای تساقط می کند یا اقتضای تخییر؟ باید ادلۀ هر دو را مورد ملاحظه و بررسی قرار دهیم.

دلیل تساقط استصحابین متعارضین

دلیل تساقط این است که مفاد«لا تنقض الیقین بالشک»، حجیّت استصحاب است، حالا می خواهیم بدانیم که این دلیل به چه نحو استصحاب را حجّت قرار می دهد؟ و برای