سیری کامل در اصول فقه: دوره ده ساله دروس خارج اصول محمد فاضل لنکرانی جلد 16 صفحه 578

چهل و نه باشد، بگوییم این هم لا ریب فیه اضافی است، اضافی معنی کردیم ولی باید نزدیک به مطلق لا ریب فیه باشد، یعنی همانی که شاید عرف به آن بگوید لا ریب فیه، تا این درجه باید لا ریب فیه باشد، به عبارت روشن تر این کلمه اضافه در مقبوله ذکر نشده است. آنی که در مقبوله ذکر شده لا ریب فیه مطلق است. درست است ما حمل می کنیم لا ریب فیه اضافی را ولی این اضافی نزدیک به مرز مطلق است، و الاّ هر لا ریب فیه اضافی را که ما نمی توانیم لا ریب فیه مطلق از آن تعبیر بکنیم. عرض کردم یکی صدی پنجاه و یک احتمال مطابقت با واقع را دارد، یکی صدی نود و نه احتمال مطابقت با واقع دارد، ما می توانیم اینجا از این فان المجمع علیه لا ریب فیه این معنا را استفاده کنیم بگوییم: اضافه است، ولو یک احتمال درصد هم تقدم داشته باشد، این اضافه حاصل است، اینطور نیست که معنای فان المجمع علیه لا ریب فیه که ما آن را اضافی معنی کردیم مع ذالک اضافی نزدیک به مطلق است، نه اضافی که کلمه بالاضافه بدنبال او و پسوند او وجود داشته باشد.

دلیل مرحوم شیخ(ره) برای جواز تعدی از مرجحات منصوصه

در نتیجه بهترین دلیلی که مرحوم شیخ برای جواز تعدی از مرجحات منصوصه ذکر می فرمایند، همین تعلیل لا ریب فیه است و ما با اینکه در معنا و در مبنا بلحاظ معنای لا ریب فیه با ایشان موافق هستیم، مع ذلک در مسألۀ جواز تعدی نمی توانیم از این تعلیل تعدّی کنیم و حکم را الی کل مرجح سریان بدهیم. بله تنها یکی دو راه برای جواز تعدی هست، و آن این است یا کسی بیاید اینطور بگوید، این روایاتی که شما بعنوان تخییر در خبریین متعارضین مطرح کردید که عرض کردیم در واقع هم یکی دو روایت بیشتر نیست لقائل أن یقول که این تخییری که در این دو تا روایت یا یک روایت مطرح است، همانطوری که خود شما گفتید این تخییر برخلاف قاعده است، برای اینکه قاعده بر خبرین متعارضین اقتضای تساقط می کند، نه اقتضای تخییر را، پس مسألۀ تخییر در روایات تخییر علی خلاف القاعده است.

اگر این روایات اطلاق داشته باشد، یعنی بگوید؛ خبرین متعارضین، البته مقید شده به