حکایات منبر صفحه 104

گفتم : ((ما می گوییم علی بن ابی طالب علیه السلام امامی است که مودت خالص او بر ما واجب است و باید ملازم ائمه معصومین علیهم السلام که جماعت اهل بیتند، باشیم .))

سفیان از شدت ناراحتی نوشته را گرفت و پاره کرد و به من گفت : ((این جریان را برای کسی نقل ننمایم .))(4)

1- الکافی ، ج 2، ص 403.
2- میزان الحکمه ، ج 2، ص 67.
3- الکافی ، ج 1، ص 404؛ تنقیح المقال ، ج 2، ص 37.
4- شرح و تفسیر دعای مکارم الاخلاق ، ج 2، ص 223.

کوچک شمردن گناه

کسی که گناه را کوچک می شمرد و بی پروا آن را مرتکب می شود باید بداند با دو خطر بزرگ مواجه است ، اول آن که با عمل ناروای خویش به حریم رفیع باریتعالی اسائه ادب می کند و دوم آنکه وقتی گناه را کوچک تلقی نمود، در ادامه آن بی باک می شود و به تکرار آن اصرار می ورزد.

وقتی هم معاصی صغیره به هم پیوست ، کبیره می شود و عذاب بزرگ الهی را در پی خواهد داشت . حضرت امام هفتم علیه السلام این مطلب را از قول حضرت مسیح ابن مریم به حواریین نقل فرموده است :

فی تحف العقول ، عن مواعظ المسیح علیه السلام قال : بحق اقول لکم ان الصغار الخطایا و محقّراتها لمن مکاید ابلیس یحقّرها لکم و یصغّرها فی اءعینکم فتجتمع فتکثر فتحیط بکم ؛(1)