حکایات منبر صفحه 121

((علی بن ابی طالب علیه السلام در کودکی در دامن پر مهر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم تربیت شده و تمام صفات عالیه انسانی را از رهبر عالیقدر اسلام فراگرفته است .))

زندگی درخشان و سراسر افتخار آن حضرت بهترین گواه حسن تربیت او در دوران کودکی است .

یکی از صفات بارز علی علیه السلام شخصیت و استقلال اراده بود که با پرورش حکیمانه حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم از طفولیت در آن حضرت آشکار شد. گرچه علی علیه السلام از نظر جسم و جان یک کودک عادی نبود و در وجود ممتاز آن حضرت ، استعداد و شایستگی های مخصوص وجود داشت ، ولی مراقبت های مستقیم رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در آشکار نمودن قابلیت های درون آن حضرت دارای نتایج فوق العاده مهم بود.

روزی که آن حضرت به نبوت مبعوث شد، علی علیه السلام کودک ده ساله ای بود، ولی شخصیت یک انسان کامل را داشت . نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم ، اسلام را به وی عرضه کرد و او را به پذیرش این آیین آسمانی دعوت نمود و با این عمل شایستگی و شخصیت بزرگ آن حضرت را تایید فرمود.

علی علیه السلام با واقع بینی و درایت کامل به دعوت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم توجه کرد و در کمال آزادگی و استقلال ، به ندای آن حضرت جواب مثبت داد.

اغلب حوادث سهمگین و شکست های سخت زندگی ، روحیه مردان با شخصیت را در هم می شکند، خود را می بازند و دچار زبونی و حقارت می شوند، ولی در ایام قبل از هجرت با آن که بزرگترین طوفان وحشت در سر راه اسلام و مسلمین پدید آمد و امواج شکننده آن ، همه چیز و همه کس را تهدید می کرد، علی بن ابی طالب علیه السلام ، - جوان نیرومند اسلام - هرگز خود را نباخت و به شخصیت آهنین او کمترین آسیبی نرسید.

این اثبات و استقامت ، صرف نظر از شایستگی فطری علی علیه السلام معلول تربیت های عمیق و نافذ مربی ارجمندش حضرت محمد صلی الله علیه و آله و سلم بود که او را این چنین نیرومند و با شخصیت بار آورده است .

حسن و حسین علیهماالسلام نیز از مزایای بهترین تربیت برخوردار شدند و در کودکی از جد گرامی و پدر و مادر ارجمند خود تمام کمالات را فراگرفتند.

ماءمون عباسی در حضور رجال بزرگ کشور درباره شخصیت پر از ارزش آنان گفت :

و بایع الحسن و الحسین علیهماالسلام و هما ابنا دون الست سنین و لم یبایع صبیا غیرهما؛(3)