حکایات منبر صفحه 13

((به نام خداوندی که جز به فضل او امید ندارم و جز از عدل او ترسی ندارم .))

اگر افراد در روز جزا مورد غضب و عنایت خدا واقع شوند و مشمول عفو و بخشش حضرت حق قرار گیرند، به آسانی از شداید قیامت رهایی می یابند و در بهشت جاودان مستقر می گردند. زیرا در زمینه رحمت و راءفت الهی ممکن است با کوچکترین مستمسک ، از بزرگترین لغزش چشم پوشی گردد و کوه گناه به کاهی از عمل صالح بخشیده شود و گناهکار را از کیفر و مجازات معاف سازند.

در این باره نمونه های بسیاری در خلال روایات اولیای اسلام آمده است .

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :

حوسب رجل ممن کان قبلکم فلم یوجد له من الخیر شی ء الا اءنه کان یخالط الناس و کان موسرا و کان یاءمر غلمانه اءن یتجاوزوا عن المعسرین فقال الله عز و جل : نحن اءحق بذلک منه تجاوزوا عنه ؛(2)

رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرموده :

((مردی از امم گذشته که دارای تمکن و ثروت بوده و در پیشگاه الهی مورد محاسبه قرار می گیرد، در نامه عملش کار خوبی مشاهده نمی شود، جز آن که در معاملات و معاشرت های خود با مردم رعایت حال افراد فقیر و بی بضاعت را می نمود و به غلامان خویش سفارش کرده بود که اگر افرادی به من مدیونند اما بی بضاعت و تهی دست هستند، از آنان مطالبه طلب ننمایید و از حسابشان چشم پوشی کنید.

آنها از مال دنیا دستشان خالی است ، چیزی ندارند و نمی توانند بدهی خویش را بپردازند.))

خداوند می فرماید:

من به ارفاق نسبت به افراد تهی دست و بی بضاعت از او شایسته تر هستم و به فرشتگان و ماءمورین حساب می فرماید: