- مقدمه مؤ لّف 1
- ایمان در کودکی 2
- فصل اول : حکایات اعتقادی 2
- یاءس از اسباب عادی و ایمان 4
- رمز پیروزی 5
- بت هُبل ! 8
- بندگی خدا 9
- وجدان اخلاقی 11
- رحمت الهی 12
- ارزش علم آموزی 15
- پول با برکت 18
- لقمه حلال 22
- آرام آرام ! 24
- دعای صحیح 25
- توحید افعالی 27
- پرهیز از شک و تردید 30
- استجابت دعا از طرق عادی 31
- اثر ایمان به خدا 32
- حبط و تکفیر 33
- بنده واقعی ! 35
- ترک اولی 37
- توحید واقعی 39
- اثر بیان نافذ در تربیت 42
- توحید و عشق به خدا! 43
- با من یکی هست ! 45
- ادعای فرعون 47
- مرگ های ناگهانی 49
- فصل دوم : حکایات اخلاقی 50
- راستگویی 50
- ناخوشی دروغ 53
- تکریم پیران سالخورده 56
- تذکرات بجا 57
- امتحان با وسعت مال 62
- کرامت نفس 65
- گفتار نرم 68
- رفیق صالح 69
- گناه 72
- توبه نصوح 74
- قلب سلیم 77
- توکل 81
- احسان و بزرگواری 85
- حیوانات انسان نما! 87
- هرچه بالاتر، تواضع بیشتر! 89
- عجب و خودبینی 91
- تعلیم و تربیت 92
- تکبر تا این اندازه ! 94
- کودک با شخصیت 96
- بدنامی و محرومیت 98
- لقب زشت 99
- جماعت مسلمین 101
- کوچک شمردن گناه 104
- علی علیه السلام و اطفال یتیم 106
- درخواست عفو قاتل 108
- علت پیشرفت مسلمین 113
- ایثار 114
- فروتنی پیامبر 117
- امام جواد علیه السلام در کودکی 119
- جاه طلبی 133
- خشم و غضب 136
- کظم غیظ 138
- استجابت دعا 140
- معاش به قدر کفاف 143
- شکر حقیقی 145
- فصل سوم : حکایات تاریخی 146
- صراحت لهجه 146
- آزار و اذیت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم 148
- حسد اهل بغی و ستم 150
- نیت رشید 152
- نسل جوان و تحولات روحی 155
- امدادهای الهی 156
- ازدواج با کنیز 158
- عمار یاسر در صفین 161
- فصل چهارم : حکایات اجتماعی 162
- تاثیر محیط اجتماعی 162
- ورزش در سیره ائمه علیهم السلام (1) 165
- ورزش در سیره ائمه علیهم السلام (3) 166
- ورزش در سیره ائمه علیهم السلام (2) 166
- دادخواهی امام علیه السلام 167
- تشویق به کارهای خوب 169
- کفران نعمت 170
- گرسنگی ! 171
- اظهار علاقه نابه جا! 173
- محدوده آزادی اجتماعی 174
- مشکل جوانان نابغه 177
- ذوالقرنین و جامعه مطلوب 181
- رفیق با ایمان 184
- اتهام به قتل ! 185
- رابطه دختر و پسر 186
- کودک خردسال و موعظه 192
- شکست دادن با سخن گفتن ! 193
- نام خوب 193
- عزت برقرار! 195
- تحقیر و تمسخر 196
- آداب معاشرت اجتماعی 197
- انحراف از حق ! 198
- احترام و تکریم دیگران (1) 200
- احترام و تکریم دیگران (2) 201
- احترام و تکریم دیگران (3) 202
- رفع سوء تفاهم ! 203
- عدم امکان جلب رضایت مردم 205
- پرهیز از اختلاف 205
- ساده زیستی 207
در این جا به ذکر دو نمونه از ایشان ، یکی در محیط خانواده و آن دیگر در محیط اجتماع اکتفا می شود.
کانت جاریة لعلی بن الحسین علیه السلام تسکب علیه الماء فسقط الابریق من یدها فشجه فرفع راءسه الیها فقالت الجاریة ان الله تعالی قول و الکاظیمن الغیظ فقال کظمت غیظی قالت و العافین عن الناس قال عفوت عنک قالت والله یحب المحسنین قال اذهبی فاءنت حرة لوجه الله ؛(1)
جاریة حضرت علی بن الحسین علیه السلام روی سر حضرت آب می ریخت . ناگهان ظرف آب از دستش رها شد و به سر حضرت اصابت نمود و آن را شکافت و خون افتاد. حضرت سر بلند کرد و به وی نگریست . جاریه آیه ای را که در بردارنده معنای ((کظم غیظ))(2) بود، خواند.
حضرت فرمود: ((غیظم را فرو نشاندم .))
سپس قسمت دیگر آیه را خواند. حضرت فرمود: ((تو را بخشیدم .))
آنگاه جمله آخر آیه را که حاوی احسان است قرائت نمود. حضرت فرمود: ((برو که تو را برای خداوند آزاد هستی !))
و حکی عن زین العابدین علی بن الحسین علیه السلام اءنه سبه رجل فرمی علیه خمیصة کانت علیه واءمر له باءلف درهم فقال بعضهم جمع فیه خمس خصال الحلم و اسقاط الاءذی و تخلیص الرجل مما یبعده عن الله و حمله علی الندم و التوبة و رجوعه الی المدح بعد الذم و اشتری جمیع ذلک بیسیر من الدنیا؛(3)
مردی به امام سجاد علیه السلام دشنام گفت ، حضرت بلافاصله عبای سیاه رنگی را که بر دوشت داشت به سویش افکند و فرمود: ((هزار درهم نیز به وی بدهند.))
کسانی که ناظر این جریان بودند گفتند: ((امام علیه السلام با عمل خود پنج خصلت پسندیده را جمع نمود: ((اول حلم ، یعنی کظم غیظ، دوم چشم پوشی از ایذاء وی ، سوم دشنامگو را از عمل خود نادم نمود، چهارم به توبه اش موفق ساخت و پنجم او را به مدح وادار نمود، پس از آن که او دشنام گفته بود و امام علیه السلام همه آنها را با قلیلی از مال دنیا خریداری نمود.))(4)
1- مشکوة الانوار، ص 178.
2- سوره مبارکه آل عمران ، آیه 136 - 134./
3- و اطیعوا الله و الرسول لعلکم ترحمونَ و سارعوا الی مغفرة من ربکم و جنّة عرضها السموات و الارض اءعدّت للمتقینَ الذین ینفقون فی السرّاء و الضرّاء و الکاظمین الغیظ و العافین عن الناس و الله یحب المحسنینَ مجموته ورام ، ج 1، ص 125.
4- شرح و تفسیر دعای مکارم الاخلاق ، ج 2، ص 60.