حکایات منبر صفحه 26

مسلمانانی که علاقه دارند، راه عبادت را بپیمایند و تمام اعمالشان صحیح و طبق دستور شرع مقدس انجام شود، باید در شناخت تعالیم الهی کوشا و جدی باشند و از راهنمایی و ارشاد دین شناسان ، آنطور که باید و شاید استفاده نمایند، تا در ادای فرایض و سنن ، صراط مستقیم را بپیمایند و در بیراهه هر قدر هم خفیف باشند، قدم نگذارند.

اولیای گرامی اسلام ، همواره مراقب دوستان و پیروان خود بودند و به صورت های مختلف ، آنان را متوجه می نمودند و اگر در موردی غفلتی را مشاهده می کردند، همانند پدری مهربان تذکر می دادند و مسیر صحیح را ارائه می نمودند.

عن النبی صلی الله علیه و آله و سلم اءنّه دخل علی مریض فقال : ما شاءنک ؟ قال : صلّیت بنا صلاة المغرب فقراءت القارعة . فقلت : اللهم ان کان لی عندک ذنب ترید تعذبنی به فی الآخرة فعجّل ذلک فی الدنیا فصرت کما تری . فقال : اء لا قلت ربنا آتنا فی الدنیا حسنة و فی الاخرة حسنة و قنا عذاب النار فدعا له حتی اءفاق .(1)

رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم بر مریضی وارد شد.

پرسید: ((شما را چه شده است ؟))

عرض کرد: ((وقتی نماز مغرب را با ما به جماعت برگزار فرمودید، سوره قارعه را تلاوت نمودید و من پیش خودم گفتم : بار الها! اگر از من نزد تو گناهی است که اراده داری مرا در قیامت به کیفر آن عذاب نمایی ، در آن عذاب تعجیل کن و در دنیا معذبم نما! بر اثر آن دعا چنین شدم که ملاحظه می فرمایید.))

حضرت فرمودند: ((بد سخنی به زبان آوردی ! چرا نگفتی بار الها! در دنیا به ما حسنه اعطا کن و در آخرت حسنه اعطا فرما و ما را از عذاب آخرت مصون و محفوظ بدار!))

سپس رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم درباره عارضه اش دعا نمود و آن شخص بهبودی یافت .(2)