حکایات منبر صفحه 31

((آدم علیه السلام یقین خود را با شک معامله کرد و تصمیم خویشتن را به سستی مبدل ساخت ، فرح و شادی اش را با ترس معاوضه کرد و پشیمانی جایگزین غرورش گردید.))(3)

1- غررالحکم ، ص 483.
2- نهج البلاغه ، ص 42.
3- شرح و تفسیر دعای مکارم الاخلاق ، ج 1، ص 266.

استجابت دعا از طرق عادی

عن علی بن الحسین علیه السلام قال : مر موسی بن عمران علی نبینا و آله و علیه السلام برجل و هو رافع یده الی السماء یدعو الله فانطلق موسی فی حاجته فغاب سبعة ایام ثم رجع الیه و هو رافع یده الی السماء فقال : یا رب هذا عبدک رافع یدیه الیک یساءلک حاجته و یساءلک المغفرة منذ سبعة ایام لا تستجیب له قال فاءوحی الله الیه یا موسی لو دعانی حتی تسقط یداه اءو تنقطع یداه اءو ینقطع لسانه ما استجبت له حتی یاءتینی من الباب الذی اءمرته (1)

امام سجاد علیه السلام فرمود:

حضرت موسی بن عمران از رهگذری عبور می کرد. مردی را دید که دست به سوی آسمان برداشته و خدا را می خواند. موسی علیه السلام از پی کار خود رفت و پس از هفت روز مراجعت نمود. مشاهده کرد او همچنان دست به آسمان دارد و دعا می کند.

موسی علیه السلام عرض کرد: ((بار الها! این بنده هفت روز است که دعا می کند، حاجتش را برآوری و تو خواسته اش را اجابت ننموده ای .))

خداوند به موسی علیه السلام وحی فرستاد که :