حکایات منبر صفحه 82

((ای مردم ! به خداوند توکل کنید و به او اعتماد نمایید که شما را از غیر خودش بی نیاز می نماید.))

من توکل علی الله ذلت له الصعاب و تسهلت علیه الاسباب و تبواء الخفض و الکرامة (3)

علی علیه السلام فرموده :

((کسی که به خداوند توکل نماید، مشکلات بر وی آسان می گردد و با سهولت به وسایل و اسباب دست می یابد.))

لازم است این نکته مورد توجه باشد که معنای توکل به خداوند نادیده گرفتن سنن آفرینش و بی اعتنایی به وسایل و اسباب طبیعی و ترک سعی عمل اجتماعی نیست و این مطلب ضمن روایات برای افراد ناآگاه بیان شده است :

دخل الاعرابی الی مسجد النبی صلی الله علیه و آله و سلم فقال : اءعقلت ناقتک قال : لا قد توکلت علی الله فقال : اعقلها و توکل علی الله (4)

مرد عربی به حضور رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم شرفیاب شد، عرض کرد:

((یا رسول الله ! شترم را رها و آزاد بگذارم و به خداوند توکل کنم یا آنکه پایش را ببندم و توکل نمایم ؟))

حضرت در جواب فرمودند: ((پایش را ببند و توکل نما.))

عن امیرالمومنین علیه السلام اءنّه مرّ یوما علی قوم فرآهم اءصحّاء جالسین فی زاویة المسجد فقال علیه السلام : من انتم ؟