- ساز و کارهای موفقیت در تبلیغ 2
- اشاره 2
- وظیفه ی عالمان دین 5
- اسوه های تبلیغ 6
- اشاره 7
- رمزهای پیروزی یوسف (ع) 7
- حضرت یوسف (ع) در مسیر تبلیغ 7
- میرزا علی آقا شیرازی نمونه ی تقوا 11
- اشاره 11
- مبلّغان معصوم (ع) در خدمت مردم 13
- اشاره 14
- خاطره ی تبلیغی 14
- حضرت یوسف (ع) مبلِّغ خدمتگزار 19
- وظیفه ی امروز ما 21
- مقدمه 25
- سرمشق های زنده ی تبلیغات 25
- سرمشق های زنده ی تبلیغات 28
- اشاره 28
- 1) بسیج قوا 29
- 2) انذار 30
- 3) روشنی هدف 32
- 4) تواضع، شرط اساسی 34
- 5) پرهیز از آلودگی 35
- 6) پرهیز از منت گذاشتن 37
- یک خاطره 38
- رمز موفقیّت 39
- پیامبر اسلام (ص) الگوی تبلیغ 40
- هدایت مردم در پرتو تزکیه و تعلیم 42
- رسالت علامه مجلسی رحمه الله در سایه سار ثقلین 42
- تلاش علامه برای زدودن آثار جاهلیت زمانه 44
- تمسک جدی علامه به قرآن و روایات برای اصلاح جامعه 47
- مراحل استفاده ی صحیح از احادیث عترت طاهره (ع) 49
- اشاره 49
- الف- گردآوری احادیث 49
- ب- تثبیت احادیث به وسیله ی اسناد 50
- ج- تبیین احادیث 51
- د- استفاده از قرآن برای سنجش احادیث 52
- ه- ترجمه ی احادیث 54
- توفیق علامه در اصلاح جامعه 55
- خدمات علامه مجلسی به جامعه تشیّع 56
- قوه ی اجرایی علامه برای اجرای طرح خود 56
- منابع و مآخذ 61
این وظیفه سنگین را به عهده ی چه ظرفیت هایی بگذارد، اعم از انبیاء و امناء الرسل: «اللَّهُ یَعْلَمُ حَیْثُ یَجْعَلُ رِسَالاتِه»(1)
در این جا به دلیل بیان رسالت علامه مجلسی (ره) ، به معرفی عظمت شخصیت ایشان می پردازیم:
تلاش علامه برای زدودن آثار جاهلیت زمانه
زمانی که این بزرگوار، مردم را در گمراهی و فساد غوطه ور می بیند، همان رسالت پیامبر اسلام را نسبت به جامعه به عهده ی خود احساس می کند. در طلیعه ی بحارالانوار چاپ تهران، علامه چنین می فرماید:
«و لمّا رأیت الزّمان فی غایه الفساد، و وجدت أکثر أهلها حائدین عمّا یؤدّی إلی الرشاد، خشیت أن ترجع عمّا قلیل إلی ما کانت علیه من النسیان و الهجران، و خفت أن یتطرّق إلیها التشتّت ...»(2)
1- الکافی، (ط - الإسلامیه)، ج 3، ص
2- و لمّا رأیت الزّمان فی غایه الفساد، و وجدت أکثر أهلها حائدین عمّا یؤدّی إلی الرشاد، خشیت أن ترجع عمّا قلیل إلی ما کانت علیه من النسیان و الهجران، و خفت أن یتطرّق إلیها التشتّت لعدم مساعده الدهر الخوّان، و مع ذلک کانت الأخبار المتعلّقه بکلّ مقصد منها متفرّقا فی الأبواب، متبدّدا فی الفصول، قلّما یتیسّر لأحد العثور علی جمیع الأخبار المتعلّقه بمقصد من المقاصد منها، و لعلّ هذا أیضا کان أحد أسباب ترکها و قلّه رغبه الناس فی ضبطها. (بحار الأنوار (ط - بیروت)، ج1، المدخل، ص 24.)