سخنور و فصاحت
28) خطیب باید کلمات و جملاتی را به کار برد که روان و روشن باشد و از گفتن الفاظ پیچیده و نامانوس اجتناب نماید.
عن علی علیه السلام قال: «احسن الکلام ما لاتمجه الآذان و لایتعب فهمه الافهام؛ (1) [1] علی علیه السلام فرموده است: بهترین کلام آن است که گوش ها را در شنیدن بی رغبت ننماید و فهم ها را به سختی و مشقت نیندازد.»
29) سخنور فصیح باید اولا به اندازه لازم بر لغات فصیح و کلمات روان مسلط باشد و ثانیا دارای ذوق طبیعی و استعداد فطری باشد.
30) سخنور فصیح، باید سخن آفرین باشد و آن چنان خود را آماده کند و در ادای کلمات و ساختن جملات تسلط یابد که موقع سخنرانی در بن بست واقع نشود.
31) سخنور باید بدون تکلف و زحمت، مسائل مورد بحث خود را در قالب الفاظی فصیح و زیبا و جملاتی بدیع و رسا، که وافی به مقصود باشد بریزد و آن طور که می خواهد با بیانی روشن و واضح به اطلاع شنوندگان برساند.
1- . فهرست موضوعی غرر الحکم، ص 332.