روحانی همراه در عتبات عالیات صفحه 50

دلنشین مناجات گوش دادم. پس از مدتی که مناجاتش تمام شد، رو به من کرد و فرمود: مهدی! جلو بیا. ادب کرده، مقداری جلو رفتم، فرمود: جلوتر بیا. جلوتر رفتم؛ به طوری که دستم به دستش می رسید، آنگاه چیزی به من گفت. سید به اینجا که رسید، سکوت کرد...» بعد این جریان دستور داد مقامی بنام مقام صاحب الزمان در اینجا تأسیس کنند.

خدایا می شود لحظه ای فرا برسد که چشمان ما هم به چهره مولایمان روشن شود؟ آیا می شود ما هم طعم شیرین زندگی در عصر حضرت را بچشیم؟

اینجا بعد از ظهور حضرت خانه ی امام زمان (عج) است. در خانه ی امام زمان (عج) نشسته ایم مهمان امام زمانیم. ما دیگر امام زمانی شدیم. منتسب به امام زمان (عج) شدیم. باید اعمال و رفتارمان هم امام زمانی باشد، به خاطر اینکه اعمال ما را به حساب امام زمانمان می نویسند. امام صادق به یکی از اصحابشان که کار زشتی انجام داده بود فرمودند:

«إِنَّ الْحَسَنَ مِنْ کُلِّ أَحَدٍ حَسَنٌ وَ إِنَّهُ مِنْکَ أَحْسَنُ لِمَکَانِکَ مِنَّا»

کار خوب از همه خوب است اما از تو بهتر است چرا که تو شیعه ی مایی

«وَ إِنَّ الْقَبِیحَ مِنْ کُلِّ أَحَدٍ قَبِیحٌ وَ إِنَّهُ مِنْکَ أَقْبَحُ لِمَکَانِکَ مِنَّا»(1)

و کار زشت از هر انسانی زشت است ولی از تو زشت تر است چرا که تو شیعه ی مایی.(عملت، گفتارت، کردارت همه ).

بیایید با امام زمانمان عهد کنیم از این جا که برگشتیم، دنبال گناه نرویم، مایه ی سربلندی حضرت باشیم نه مایه ی شرمساری و ناراحتی ایشان. امام

1- العدد القویه لدفع المخاوف الیومیه، ص: 153