روزنه هایی از عالم غیب صفحه 139

نمونه ای اندک از این خواب ها در این کتاب ذکر شده است که مطالعه آن ها انسان را به حقیقت رؤیای صادقه آگاه می کند، که خود بابی از باب های بزرگ هدایت است.

رؤیای صادقه و مسافرین خانه خدا

مرحوم آیت العظمی آقای حاج سید احمد خوانساری(1) نقل کردند که: چند عموزاده در اصفهان داشتم که بعضی از آن ها می گفتند: در سال هایی که حجاج از راه دریا به حج مشرّف می شدند، دو نفر به نام های فلان و فلان به قصد تشرّف به حج به طرف دریا رفتند تا با کشتی به حج مشرّف شوند. پس از آن که آنان به مسافرت رفتند، چندی بعد خواب دیدم هر دو فوت شده اند، منتهی یکی را به قبرستان مسلمانان و دیگری را به قبرستان کفار می برند.

از خواب بیدار شدم و در تعجّب فرو رفتم که این خواب چه تعبیری دارد؟ در حالی که این دو نفر با هم به مکّه رفته اند و کسی که مکّه نرود، هنگام مرگ به او گفته می شود: «متّ یهودیاً أو نصرانیاً». مدّتی گذشت و خبر رسید هر دوی آنان مرده اند. یکی از آنان وقتی لب دریا می رسد، از دریا می ترسد و از سفر حج منصرف شده و برمی گردد و در بین راه می میرد. دیگری نترسیده و سوار کشتی می شود، ولی در بین راه مکّه مرگش فرا رسیده و وفات می کند. آن وقت متوجّه شدم که خوابم درست مطابق با واقع درآمده و با روایت معروف هم تطبیق می کند.

خبر از کیفیت نیت زیارت حضرت رضاعلیه السلام

مرحوم آیت اللَّه آقای حاج میرزا عبدالعلی تهرانی که از اساتید اخلاق بودند،