روزنه هایی از عالم غیب صفحه 140

1- 104. از مراجع تقلید شیعه.

فرمودند: به مشهد مشرّف شدم. هر دفعه که به حرم می رفتم، قصدم این بود که به نیت پیامبر و یا ائمه اطهارعلیهم السلام مشرّف شوم. یک دفعه به این نیت به حرم تشرّف پیدا کردم که ثواب زیارت آن برای کسانی باشد که بر من حقّی دارند، البته هرکس مطابق حقّی که دارد از ثواب این زیارت ببرد و خودم هم هیچ سهمی از ثواب این زیارت حتّی همین نیت را هم نخواستم.

مدّتی از این جریان گذشت، روزی یکی از دوستان به من گفت: فلان شب در خواب دیدم شما روی چهارپایه ای رفته ای و دور و اطراف شما انواع و اقسام اجناس موجود است و عدّه ای اطراف شما جمع شده اند و شما به هر کسی چیز خاصّی می دهید در حالی که خودتان هم گرسنه و تشنه هستید. وقتی جریان این خواب را شنیدم، متوجّه شدم این خواب که درست با نیت من مطابق بوده، در همان شبی واقع شده که من با این نیت به زیارت رفته بودم.

خبر از مرگ زائر توسط حضرت رضاعلیه السلام

مرحوم حجّه الاسلام آقای مجد، پدر مرحوم آقای شیخ مرتضی زاهد در سفرنامه خود نقل می کند که: آقای سید ریحان اللَّه بروجردی (کشفی) به حرم مشرّف می شوند و زیارت وداع حضرت رضاعلیه السلام را می خوانند. طلبه جوانی، از همراهان ایشان که با آقا نسبت و قرابت داشت، در خواب می بیند که حضرت رضاعلیه السلام از ضریح مطهّر بیرون آمده و زائرین خود را یک به یک مرخص می کند، تا این که به طلبه جوان رسیدند، آن گاه به او فرمودند: بایستی پیش ما باشی.

جوان مذکور از خواب بیدار شده و خواب خود را برای آقا سید ریحان اللَّه نقل می کند. چیزی نمی گذرد که سحر می شود، در سحر حالش به هم می خورد و صبح از