روزنه هایی از عالم غیب صفحه 254

نقل فرمودند: برخی فاضل اردکانی را بر شیخ انصاری که استاد الکل فی الکل بوده است، ترجیح می دادند. چون فراست ایشان زیادتر از شیخ بوده است.

روزی آقای حاج شیخ عبدالکریم حائری در سنین هیجده سالگی خدمت ایشان می رسند، تا چشم ایشان به آقای حاج شیخ می افتد و با ایشان مقداری گفت و گو می کند، احساس می کند آینده درخشانی در انتظار اوست، چرا که «فإنّ المؤمن ینظر بنور اللَّه». برهمین اساس ایشان را با نامه پرمایه ای به مرحوم میرزای شیرازی معرّفی می کند و می فرماید: شما به سامرّا بروید، و نامه را به خود ایشان می دهد که به میرزای شیرازی بدهد. بر اساس همین نامه، میرزای شیرازی مرحوم حاج شیخ را که بدو ورودش به سامرّا ماه مبارک رمضان بوده، در بیرونی خود جا می دهد و مادرشان را هم به اندرون می برند و به حاج شیخ می فرماید: آقای فاضل راجع به شما جوری نوشته است که من به شما اخلاص پیدا کنم.

آقای شب زنده دار فرمودند: مرحوم حاج شیخ مرتضی حائری فرزند مرحوم حاج شیخ عبدالکریم حائری فرمودند که فاضل اردکانی روزهای پایانی عمر شریفش به مرض استسقا مبتلا شده بود و باید آب کم بخورد، امّا در ساعات آخر فرموده بود: یک مقدار آب به من بدهید. آب می خورد و می گوید: سلام اللَّه علی الحسین، آب خوبی خوردیم و مردن خوبی هم بکنیم. آب را می نوشد و راحت جان می سپارد.

همراهی و مشایعت ارواح از مرحوم آیت اللَّه العظمی بروجردی

مرحوم حجّه الاسلام والمسلمین حاج شیخ قوام الدین وشنوه ای فرمودند: اوایلی که مرحوم آیت اللَّه بروجردی به قم آمده بودند، من مجلسی داشتم که برای منبر به آن جا می رفتم. روزی آقای بروجردی هم در آن مجلس تشریف آوردند.