روزنه هایی از عالم غیب صفحه 261

1- 180. اصفهانی و از ائمه جماعت قم.

حاج میرزا علی آقا شیرازی در حرکت هستند. پرسیدم: چه خبر است؟ گفتند: رسول خدا و حضرت علی بن ابی طالب - علیهما السلام - به دیدن ایشان می روند، من هم راه افتاده و به منزل ایشان رسیدم. دیدم حضرت رسول صلی الله علیه وآله یک طرف نشسته اند و حضرت امیرعلیه السلام در طرف دیگر.

آقای حاج میرزا علی آقا به حضرت علی علیه السلام رو کرده و عرض کرد: آقا! سهم امام را به کیفیت خاص گرفتم و به مصرف رساندم، به شما رسید؟ فرمودند: بلی. بعد، از زیر تشک مقدار دیگری را بیرون آورده، عرض کرد: این مابقی را بگیرید. حضرت آن را گرفتند و به من دادند. آن گاه آقای حاج میرزا علی آقای شیرازی حضرت علی علیه السلام را در بغل گرفت و این شعر را خواند:

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم

من از خواب بیدار شدم. به ذهنم خطور کرد که لابد ایشان عمرشان به پایان رسیده است، از کرج به قم آمده در حجره ای استراحت کردم، بعد از ظهر که از خواب بیدار شدم، یکی از دوستان آمد گفت: مگر به مجلس فاتحه نمی روید؟ گفتم: مجلس فاتحه چه کسی؟ گفت: آقای حاج میرزا علی آقا. وقتی زمان فوت ایشان را دقیقاً بررسی کردم، متوجّه شدم فوت ایشان درست در همان شبی بوده است که من آن خواب را دیدم.

کرامت آقای حاج شیخ حسنعلی اصفهانی در مورد علاج بیماران

مرحوم آیت اللَّه حاج میرزا جواد آقای تهرانی فرمودند: مرحوم حاج شیخ حسنعلی اصفهانی ریاضت شرعی داشت، مستحبات را از قبیل سه روز روزه در هر ماه و غیر آن انجام می داد.