روزنه هایی از عالم غیب صفحه 265

1- 182. برادر مرحوم آیت اللَّه العظمی حاج آقا حسین قمی که در اعلام الشیعه سده چهاردهم 1/75 یاد شده است.

سفیر برای شما تلگراف فرستاده و جویای حال شما شده است، هیچ پاسخی نمی دادند.

آخر الامر برخی از حاضرین برای به حرف درآوردن میرزا، چنین اندیشه می کنند که ایشان چون به مسائل فقهی زیاد علاقه مندند، مناسب است از ایشان سؤال فقهی کنیم. لذا یکی از ایشان می پرسد: آقا! درباره ته دیگ سوخته چه می فرمایید؟ در پاسخ می فرمایند: نمی توان گفت حرام است، برای این که یا باید از خبائث باشد که نیست، یا از مسکر باشد که نیست، یا مضرّ باشد که معلوم نیست.

و نیز یکی از مراجع تقلید معاصر فرمود: روزی مرحوم میرزای شیرازی بزرگ را عقرب گزید به طوری که صدای ناله ایشان از دور شنیده می شد، شاگردان و دوستان ایشان برای این که ایشان تا حدودی از فکر درد بیرون آید، از علاقه شدید ایشان به مسائل فقهی استفاده کرده و چند مسأله فقهی با ایشان مطرح می کنند، مرحوم میرزا مشغول بحثی شد که حدود دو یا سه ساعت به طول انجامید و در این مدّت درد به طور کلی فراموششان شده بود.

کرامت مرحوم حاج شیخ حسنعلی اصفهانی در علاج بیماران

مرحوم آیت اللَّه حاج میرزا جواد آقای تهرانی فرمودند: در زمان رضاخان، استاندار مشهد دچار مرضی شد که پزشکان ایرانی و خارج کشور از علاج آن عاجز ماندند، کسی به او پیشنهاد کرد؛ خوب است نزد حاج شیخ حسنعلی اصفهانی بروید، یا به طریقی با ایشان تماس بگیرید. او ابتدا نمی پذیرد، ولی وقتی دانست که چاره ای جز آن ندارد، با حاج شیخ حسنعلی اصفهانی تماس حاصل می کند و بالاخره با دعای ایشان شفا می یابد.