روزنه هایی از عالم غیب صفحه 287

توجّه و تعریف و دست بوسی مردم و اجتماع کاری به واقعیات ندارد. اگر همه دست شما را ببوسند، چه سودی دارد؟ و اگر همه از شما مذمّت کنند، ولی واقعیت موجود باشد، چه ضرری خواهد داشت؟!

از ایشان خواستم تا در حقّ فرزندم دعا کنند، فرمود: خداوند ایشان را به مقام انسانیت موفّق نماید. فرزندم از ایشان پرسید: آقا به چه وسیله ای می توان به مقام انسانیت رسید؟ فرمود: به وسیله اطاعت و بندگی خدا. بار دیگر فرزندم پرسید: از چه راهی به اطاعت و بندگی می توان رسید؟ فرمود: از راه عمل به مکتب اسلام که همه آن ها واقعیات است. دوباره فرزندم راهنمایی خواست که چه چیزی می تواند در این راه مؤید و کمک کار باشد؟ فرمودند: کسی که چهل روز اخلاص اختیار کند، خداوند چشمه های حکمت را بر دل و زبان او می گشاید. من این را تجربه کرده ام، پس کسی که عمل را خالصانه انجام دهد، مورد تأیید الهی قرار خواهد گرفت.

برخی از فضایل مرحوم آیت اللَّه العظمی حاج شیخ عبدالکریم حائری

مرحوم آیت اللَّه آقای بهاء الدینی فرمودند: مرحوم حاج شیخ عبدالکریم حائری گذشته از مقامات علمی، از معنویت سرشاری نیز برخوردار بودند و علما و بزرگان به معنویت ایشان ایمان کامل داشتند. سپس افزودند: من در مجلسی حاضر بودم که شخصی به آقای حاج شیخ ابوالقاسم کبیر - که از علمای بزرگ شهر قم بود - «آیت اللَّه» گفت. ایشان اکیداً او را از این تعبیر منع نمود و گفت: «آیت اللَّه» فقط حاج شیخ عبدالکریم حائری است.

با وجود این مرحوم آیت اللَّه شیخ عبدالکریم حائری توجّهی به دنیا نمی کرد و مرجعیت پیش ایشان اهمّیتی نداشت. ایشان فردی را که احساس می کرد وجودش در حوزه مفید نیست، با او صحبت می کرد تا به محل و مکانی رود که از وجودش