روزنه هایی از عالم غیب صفحه 288

استفاده شود. و بالعکس اگر جوانی را می یافت که وجودش در حوزه مفید بود، او را تشویق به ادامه تحصیل در حوزه می نمود، و به طور کلی برای همه طلاّب پدر صمیمی به شمار می آمد.

مردم سه دسته هستند: عده ای به دنبال دنیا می دوند، دستشان به آن نمی رسد. عده ای به دنیا می رسند و آن را رها نمی کنند و به آن خیلی اهمّیت می دهند. عده ای به دنبال دنیا نمی روند، دنیا به سراغ آنان می آید در عین حال اعتنایی به آن ندارند. مرحوم آقای حاج شیخ از صنف سوم بود، به راستی به دنیا اعتنایی نداشت و این برای همه روشن بود.

مرحوم آقای حاج شیخ خیلی متواضع و فروتن بود، حتی اگر خادم او حرف خوب و منطقی می زد، آن را تصدیق نموده و به آن عمل می کرد. نقل شده است: خادم ایشان از ایشان خواست تا ایشان به یکی از همسایگان کمک کنند، امّا آقای حاج شیخ به خاطر مخارج حوزه عذر آورده بودند. خادم خدمت ایشان چنین گفته بود: شما وقتی به قم آمدید، چه داشتید که حالا از کمک به فلانی می ترسید؟ مرحوم حاج شیخ پس از شنیدن کلام او و تصدیق آن، به آن همسایه کمک کرده بودند.

مرحوم حاج شیخ عبدالکریم از کارهای رژیم پهلوی سخت ناراحت بود، و برای حفظ حوزه علمیه قم - که به دست خودشان تأسیس شده بود - اقدامی نمی توانست انجام دهد و لذا از روی ناراحتی و غصّه به بستر بیماری افتاد و سرانجام به مرگ تدریجی این جهان را وداع نمود، رحمه اللَّه علیه.

مناقب مرحوم آیت اللَّه حاج شیخ محمّدتقی بافقی

مرحوم آیت اللَّه بهاء الدینی فرمودند: مرحوم آقا شیخ محمّدتقی بافقی مرد عمل بود، وی درس اخلاقی هم در فیضیه داشت، نسبت به طلاّب علوم دینی