روزنه هایی از عالم غیب صفحه 322

1- 209. آیت اللَّه العظمی وحید خراسانی این مطلب را نقل فرمودند، ولی با این تفاوت که به جای «غیرنا أهل البیت» «من غیر طریق اهل البیت» نقل نمودند.

مرحوم آیت اللَّه العظمی آقای شاهرودی

حجّه الاسلام و المسلمین سید علی شاهرودی فرزند آیت اللَّه العظمی آقای حاج سید محمود شاهرودی فرمود: پدرم به زیارت قبر مطهّر حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام مشرّف می شد، شخصی از معمّرین به او گفت: سید محمود! درس را کنار بگذار و مرثیه خوان باش. من دیشب در عالم رؤیا دیدم که صحرای محشر است، بالای یک در بهشت نوشته: «باب الامام الصادق علیه السلام» و بالای در دیگر نوشته: «باب الحسین علیه السلام». فقها از در اوّل وارد می شوند ولی مورد سؤال واقع می شوند و امام صادق علیه السلام از آن ها سؤالاتی می کند و می باید پاسخ بدهند و معطّل می شوند. ولی در دوم باز است و مردم حسین حسین می گویند و با سرعت وارد بهشت می شوند. من عمامه خود را زیر بغل گذاشتم و از در باب الحسین علیه السلام خواستم وارد شوم، یکی از ملائکه جلوی من را گرفت و گفت: از آن در بروید.

از خواب بیدار شدم و تصمیم گرفتم درس و بحث را کنار بگذارم و مرثیه خوان شوم، مرحوم پدرم گفت من به او گفتم: من بهشت را نمی خواهم، من ملاقات با امام صادق علیه السلام و مذاکره با او را می خواهم، درسم را رها نمی کنم، تو هم برو به درس خود ادامه بده.

مرحوم آیت اللَّه العظمی آقا باقر بهبهانی

حجّه الاسلام و المسلمین حاج شیخ قوام الدین وشنوه ای از آیت اللَّه آقای سید شهاب الدین مرعشی نجفی نقل فرمودند: یکی از مرتاضین هند در صحن امام حسین علیه السلام نشسته بود که مرحوم آقا باقر بهبهانی که هیکل علمایی هم نداشته وارد صحن می شود، مرتاض هندی از افرادی که کنارش بودند می پرسد: این شیخ کیست که تا وارد شد تمام ارواح مردگان صحن به او التماس دعا کردند و به او متوسّل