روزنه هایی از عالم غیب صفحه 366

پس اگر محرّک را شناختیم و از نظم متحرّکات حسن تدبیر و حکمت محرّک را دانستیم، تمام توجّه ما به اراده تکوینیه و تشریعیه اوست، خوشا به حال شناسنده اگرچه بالاترین شهید باشد. در عواقب این حرکات جاهل می گوید: ای کاش خلق نمی شدم، عالم می گوید: کاش هفتاد مرتبه حرکت به مقصد نمایم و بازگردم و حرکت نمایم و شهید حق بشوم.

مبادا از زندگی خودمان پشیمان شده برگردیم، صریحاً می گویم: به طور مثال اگر نصف عمر هرشخصی در یاد منعم حقیقی است و نصف دیگر درغفلت، نصف زندگی حیات او محسوب است و نصف دیگر ممات او محسوب است، با اختلاف موت در اضرار به خویش و عدم نفع، خداشناس مطیع خدا می شود و سر و کار با او دارد و در آنچه نمی داند توقّف می نماید تا بداند. و آن به آن استعلام می نماید و عمل می نماید یا توقّف می نماید، عملش از روی دلیل و توقّفش از روی عدم دلیل، آیا ممکن است بدون این که با سلاح اطاعت خدای قادر باشیم، قافله ما به سلامت از این رهگذر پرخطر به مقصد برسد؟ آیا ممکن است وجود ما از خالق باشد و قوّت ما از غیر او باشد؟

پس قوّت نافعه باقیه نیست، مگر برای خداییان، و ضعفی نیست مگر برای غیر آن ها. حال اگر در این مرحله صاحب یقین شدیم، باید برای عملی نمودن این صفات و احوال بدانیم که این حرکت محقّقه از اوّل تا به آخر مخالفت با محرّک دواعی باطله است که اگر اعتنا به آن ها نکنیم، کافی است در سعادت اتّصال به رضای مبدأ اعلی. افضل زاد الراحل إلیک عزم إراده، والحمد للَّه أوّلاً وآخراً، والصلوه علی محمّد وآله الطاهرین، واللعن الدآئم علی أعدائهم أجمعین.