روزنه هایی از عالم غیب صفحه 82

و فرمودند: مرحوم آقای بادکوبه ای، از شاگردان مرحوم جلوه و آقا علی مدرس بودند. مرحوم آقای اصفهانی فرمود: اگر آقا علی مدرس الآن بود، من به درس او می رفتم.

و فرمودند: من پیش آقای بادکوبه ای اشارات و اخلاق ابن مسکویه را خواندم.

و نیز فرمودند: عجایب و غرایب از قبور امام زاده ها ظاهر می شود، چه رسد به امامان معصوم علیهم السلام. مشایخ ما عجایب و غرایب را از دیگران نقل می کردند و از خودشان چیزی نمی گفتند.

و فرمودند: چرا متوجّه دنیای اهل دنیا هستیم و اگر آن ها را نداریم به تماشای آن ها می پردازیم، این ها باقی نمی ماند. ما باید متوجّه باقیات صالحات باشیم و توجّهی به دنیا نداشته باشیم، چرا قصیده ازری و قصیده مرحوم آقا سید اسماعیل پدر آقای حاج سید عبدالهادی را طلاّب و وعّاظ حفظ نمی کنند و آن ها را برای مردم نمی خوانند؟ این قصیده ها مطالب بلندی دارد و دارای اهمّیت خاصی است و آقای بهجت خودشان مقداری از دو قصیده مذکور را از حفظ خواندند.

تبرئه شدن زن بی گناه به عنایت امیرالمؤمنین علیه السلام

مرحوم آیت اللَّه العظمی اراکی فرمودند: در رجب سال 1397 ه. ق که به نجف اشرف مشرّف شدم، مرحوم آیت اللَّه العظمی آقای خویی فرمودند که امام جماعت مسجد مزار میرزای شیرازی که بسیار صالح و متقی بود، گفت: در حرم حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام برای زیارت رفته بودم، دیدم دو قبیله از قبایل عرب به حرم آمدند، قبیله اول به طرف ضریح مطهّر رفتند و قبیله دوم نیز به دنبال آنان.

در بین قبیله دوم زنی بود که تا چشمش به حرم امیرالمؤمنین علیه السلام افتاد، صدا زد: «بَرِئْنِی»؛ یعنی ای امیرالمؤمنین! مرا از نسبتی که به من داده شده، تبرئه کن. ناگهان