روزنه هایی از عالم غیب صفحه 95

1- 74. از اعضای هیأت مدیره مؤسسه در راه حق قم.

خواب بیدار شده و پس از آن خواب، روز به روز حال او بهتر از قبل گردید. هم اکنون که سال 1383 ه. ش است و نوزده سال از عمل جرّاحی او می گذرد، اثری از سرطان در او وجود ندارد.

شفای معلول به عنایت حضرت عبدالعظیم علیه السلام

پدرم مرحوم آقای حاج سید مهدی خرّازی، از مرحوم شیخ مرتضی زاهد - نوّر اللَّه مرقده - نقل کردند: زنی به نام امّ لیلی که از پا فلج بود و گاهی اوقات هم به منزل ما می آمد، با کمک دخترش برای توسّل قصد حرم حضرت عبدالعظیم علیه السلام می کند، ولی به اشتباه، به جای حرم مطهّر حضرت عبدالعظیم علیه السلام، وارد حرم امامزاده حمزه شده و متوسّل به حضرت عبدالعظیم علیه السلام می شود و در همان جا به خواب می رود.

در عالم خواب می بیند: پنج نفر وارد حرم شدند، آخرین آن ها به اولی از آن ها عرض می کند که آقا! ایشان هم متوسّل شده اند. آقا می فرمایند: صبر کنید تا شخصی که از اهل شک و تردید است، از حرم بیرون برود. وقتی آن شخص از حرم بیرون می رود، برای شفای امّ لیلی دعا می کنند و خدا او را شفا می دهد، به طوری که امّ لیلی وقتی از خواب بیدار می شود، با پای خود به سراغ دخترش می رود، دخترش از راه رفتن او تعجّب می کند و می گوید: چطور شما بدون وسیله و با پای خود آمدی؟ آن گاه امّ لیلی متوجّه می شود که در پای خود اثری از فلجی دیده نمی شود و به طور کلی خوب شده و شفا گرفته است.

مرحوم آقای شیخ مرتضی زاهد فرمودند: من این مطلب را به مرحوم آیت اللَّه حاج سید اسماعیل صدر(1) نوشتم، وقتی این اعجاز را خوانده بودند، به شکرانه