کتابخانه بالقرآن

تحقیق و پژوهش در کلام مقام معظم رهبری دام ظله صفحه 9

صفحه 9

احساس دوم، احساس خسارت هایی است که ما بر اثر عدم استفاده از این استعداد فعّال در حوزه تا به حال تحمل کرده ایم و نگرانی از اینکه همین الآن هم که ما اینجا نگاه می کنیم و خوشمان می آید، شاید یک حجم استعداد- به قول آقایان یک پتانسیل- صد برابر این، آنجا افتاده و ما به آن توجه نداریم. انسان از این هم نگرانی پیدا می کند.

بالاخره دستپاچه شدن، کاری را از پیش نخواهد برد و مشکلی را حل نخواهد کرد.

بایستی عقلای حوزه و عمدتاً مدیریت حوزه بنشینند و با فکر و تأمل، این سر رشته ای را که اینک به وسیله ی فضلا و جوان های حوزه به دست آمده است- سر رشته ی تحقیق- دنبال کنند و نگذارند که این متوقف بماند.(1)

حوزه ی علمیّه، مرکز علم و تحقیق

حوزه ی علمیّه، اصلًا مرکز علم و تحقیق بوده است. اگر علم برای علم، و علم بدون قصد مزد، مصداقی در کشور ما داشته باشد، از قدیم در حوزه های علمیّه بوده است.(2)

رونق دادن به ذره ذرهی عمر هزاران انسان

امروز اگر محقق بخواهد کار بکند و کار مناسب این زمان را بکند، باید یقین داشته باشد که ذره ذره لحظات و اوقات گرانبهایی که او از اول عمر خودش صرف میکند، به ذره ذرهی عمر هزاران انسان رونق خواهد داد.(3)

عمقی و محتوایی

یک مسأله، مسأله ی پژوهش است. امروز انصافاً در قم، کار تحقیق راه افتاده است و دستگاه های مختلف در گوشه و کنار، به تحقیق متون و از این قبیل مشغولند. اما این تحقیقات، با این بی نظمی، برای بعضی افراد فقط «نان دانی» است! یعنی عده ای طلبه چند ساعت کار تحقیقی می کنند تا پولی بگیرند. تحقیقی هم که امروز در حوزه تزریق می کنند، همان تحقیق به معنای دانشگاهی است؛ یعنی روی متون تحقیق می کنند، که در واقع تحقیق نیست؛ بلکه نوعی تتبّع است. افتخار حوزه به این است که، تحقیقش، تحقیق عمقی و محتوایی است؛ این را ما از دست ندهیم. باید موضوعات گوناگونی را در مسایل و مباحث مختلف به افراد بدهند و به آنها بگویند بروید راجع به این قضیه، تحقیق حق کنید. خودِ حوزه این کار را اداره کند و اگر یک وقت لازم شد، پول هم داده شود. بالاخره شما وقتی بخواهید کارهای مهم جدیدی را انجام دهید، باید روی مسایل کار کنید. به چند طلبه ی فاضل، پولی هم بدهید تا کار کنند.(4)

کار اول طلاب