انجاز العدات فی احوال السادات صفحه 153

1- [1] . عمده الطّالب 86.

2- [2] . تحفه ی لبّ اللّباب 119/120.

3- [3] . همان.

4- [4] . عمده الطّالب /86/87.

5- [5] . تنقیح المقال 1/273.

6- [6] . تهذیب الانساب /34/35.

فاطمه دختر امام حسینعلیه السلام)، و داود و جعفر.

عبدالله دارای 6 پسر بود به نام 6 پیغمبر: محمّد (نفس زکیّه)، ابراهیم، موسی الجون، یحیی صاحب الدّیلم، ادریس، سلیمان.

ابراهیم (الغمر)

عمده(1) و مجدی(2) و اصیلی(3) وی را سیّدی شریف خوانده و تحفه(4) جهت تلقّب وی را به غمر بسیاری فراگرفتن مردم را به جود و کرم و سخاوت عمومی و بخشش به هر کس که به سوی او می آمد گفته، و وی را سیّدی جلیل القدر، رفیع المنزله، عظیم الشأن، دارای محاسن و فضائل بسیار، اخلاق و شمائل نیکو، پاک ریشه، بی نظیر، دارای عفّت و صیانت و دیانت خوانده. اهل حدیث بود، فصاحت، بلاغت، کمال و ادب و براعت و مروت و شهامت و دلیری و شجاعت داشته.

اوّل کسی از هاشمین از اولاد امام حسنعلیه السلام بود که در حبس(5) منصور دوانیقی در سن 67 یا 69 سالگی به سال 145 وفات کرد. گفته اند شبیه ترین مردم به رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم بوده، دارای مزار و قبری معروف در راه کوفه است و بنا به گفته ی بعضی(6) در یک منزلی کوفه وفات یافت. لکن معروف همان قول اول است که در حبس هاشمیّه