انجاز العدات فی احوال السادات صفحه 46

1- [1] _ ریاض العلماء 4/18/19_ 4/19/60.

2- [2] _ (امام عصر عجّل الله فرجه، وسیله ی سفیر و نائب آن حضرت.) ولی در آن زمان نائب خاصّ برای آن بزرگوار نبوده، لذا قبول این وجه به این صورت مشکل، بلکه ممتنع است. مگر ادّعاء سفارت (نیابت خاصّه) ابو الفرج المظفّر بن علیّ بن حسین الحمدانی که شیخ مفید را درک کرده، و در مجلس درس سیّد مرتضی و شیخ طوسی نشسته، ثابت شود که شیخ منتجب الدّین(1) گفته، و صاحب ریاض العلماء(2)، و جامع الرّواه(3)، و الفوائد الرّضویّه (4) پذیرفته، و صاحب تنقیح (5) نقل کرده. مرحوم علاّمه ی خویی (6) ردّ فرموده است.1_ اجازات بحار 105/266. 2_ ریاض العلماء 4/18/19 و 5/213. 3_ جامع الرّواه 2/234. 4_ الفوائد الرّضویه 666. 5_ تنقیح المقال 2/220. 6_ معجم رجال الحدیث 18/179/12406.

3- [3] _ تحفه الازهار 2 قسم ثانی 132.

4- [4] _ روضات الجنّات 4/295.

5- [5] _ ریاض العلماء 4/18/19_ 4/19/60.

ابن عبد الرّحیم (عبد الصّمد) در سال 420 بیمار شد. حضرت امیر علیه السلام را در خواب دید. به وزیر فرمود: به علم الهدی بگو بر تو فاتحه بخواند تا خوب شوی. و صاحب ریاض(1) در جای دیگر دارد: که برای تو دعا کند. پرسید: یا امیر المؤمنین علم الهدی کیست؟ فرمود: علیّ بن الحسین الموسویّ. و در خاتمه مستدرک:(2) (بگو بر تو بخواند) و فاتحه را ذکر نکرده و به جای عبد الرّحیم جدّ وزیر عبد الصّمد آورده.

نقابت سیّد مرتضی و سّید رضیّ و تفسیر نقابت

نکته ی 3: نقابت که برای سیّدین، رضیّ و مرتضی و پدر بزرگوارشان احمد ابی الحسین و برای عدنان پسر سیّد رضیّ و دیگران ذکر کرده اند. منصبی است که به شخصی لایق از علوییّن، غالباً یا دائماً از طرف والی یا خلیفه ی وقت تفویض می شده. و در لباب الانساب(3) شش چیز را از آداب نقیب ذکر کرده که سوّم آنها این است: سادات فقیر را دستور کسب و اشتغال به صنعت و حرفه می دهد که احتیاج به سؤال کردن در مساجد نداشته یا وارد کسبی که شرع روا نمی دارد نشوند. و مرحوم علّامه ی امینی(4) بحثی مفصّل درباره نقابت دارد. و آن را به نقابت خاصّه و عامّه تقسیم می کند. و در خاصّه که ربطی به حکم و اقامه حدّ ندارد و دانش در آن معتبر نیست 12 حق ذکر و در نقابت عامّه 5 چیز بر این 12 اضافه می کند.

1_ حکم در بین افراد مورد نقابت. 2_ ولایت بر ایتام آنان. 3_ اقامه ی حدود. 4_ تزویج بیوه ها.5_ محجور ساختن سفیهان، دیوانگان و فکّ