انجاز العدات فی احوال السادات صفحه 54

1- [1] _ عمده الطّالب /55.

2- [2] _ عمده الطّالب 200_ الاصیلی 177_ شرح نهج البلاغه ی ابن ابی الحدید 1/40 و خاتمه ی مستدرک 3/514.

3- [3] _ روضات الجنّات 6/203.

4- [4] _ چون درباره ی غیر معصوم دلیلی ندارد که کسی از باطن انسان با خبر باشد، به علاوه، که حکایت مستند نیست و مجرّد خطور مسئله ای در حال نماز مانع اقتداء به امام عادل نمی شود، و مجوّز شکستن نماز نیست.

5- [5] _ روضات الجنّات 205/206.

گاهی اشعاری تملّق آمیز در مدح خلفاء و اعیان می سروده. یا غزل هایی درتشبیب و وصف گونه و عارض و عذار حبیب و اشعار افتخار به آباء و اجداد. زیرا که اینها سبب قدح و عیب نمی شود. بلی بعضی اشعاری که از وی نقل شده جای ایراد دارد. مانند شعری که در قصیده ی مدح طائع بالله عبّاسی سروده:

ولک التّراث من النّبیّ محمّد***و البیت و الحجر العظیم و زمزم

فکأنّما کنت النّبیّ مناجزاٌ***بالقول او بلسانه تتکلّم

دودمان سیّد رضیّ

نکته ی 5: دودمان سیّد رضیّ، از سیّد رضیّ فرزندی به نام عدنان(1) ملقّب به طاهر ذو المناقب باقی ماند. متصدّی نقابت شد و از اخیار بود. و جز دخترانی از او باقی نماند و منقرض شده. تزویج نکردند، و نسل عدنان منقرض شد. و الفخری (2) نام وی را ذکر نکرده و شجره مبارکه سقط دارد و در عمده، کلام مجدی(3) را آورده که پسر رضیّ را عفیف، متمیّز در درستی و صَون، ستوده. از کلام عمده بر می آید که دودمان رضیّ منقرض شده و نامی از نسل عدنان نبرده. و در تهذیب(4) وی را ابو احمد ملقّب به طاهر ذی المناقب عزّ الهدی، و نقابت نقیبان را داشته، و امیر الحاجّ بوده، و رسیدگی به مظالم را وابسته به وی دانسته.

سوّمین پسر امام هفتم ،احمد بن موسی علیه السلام

سوّمین پسر امام هفتم،علیه السلام احمد بن موسی بن جعفر،علیه السلام معروف به شاه چراغ.