انجاز العدات فی احوال السادات صفحه 67

1- [1] _ بحار الانوار 96/255 امالی الطّوسی 355. با اختلاف در سند که به حضرت امیر المؤمنین علیه السلام منتهی می شود.

2- [2] _ تحفه الازهار 2 القسم الثّانی 222/223.

بزرگوار تلاش در مقاصد آن حضرت داشته خرسندی آن سرور را طالب، فرمان آن جناب را اطاعت می کرد. چون به سوسعر (یکی از دهات شز) رسید. گروهی از رؤسای مأمون بر وی حمله کرده کشتند. و قبرش همانجا در بستانی است.حمزه بن موسی، به اتّفاق دارای نسل بوده. فخری(1)، شجره ی مبارکه(2)، المجدی(3)، تهذیب الانساب(4)، عمده الطالب(5)، فصول فخریّه(6)، و در 2 کتاب اخیر و المجدی قبر وی را در شیراز، خارج باب اصطخر ذکر کرده.لکن عبارت المجدی و عمده به مدفن علی فرزند حمزه بهتر می سازد. آنچه در پاورقی بحار از مجدی نقل کرده که قبر حمزه در اصطخر شیراز معروف و مزار است، اشتباه می باشد.

مدفن آن بزرگوار:

در مدفن آن بزرگوار 6 قول است. 1_ شاهزاده عبد العظیم. که خود وی در زمان حیات، حمزه را زیارت می کرده. در قبله قبر شاهزاده عبد العطیم قرار گرفته و این گفته صاحب تحفه العالم(7) است. و آنچه در ناسخ(8) از ثقه الرّجال میر مصطفی آورده، که قبر حمزه بن قاسم بن علی بن حمزه بن الحسن بن عبید الله بن عباس، قبرش برابر قبر مولانا عبد العظیم حسنی است، منافاتی با این قول ندارد، گرچه با