انجاز العدات فی احوال السادات صفحه 69

1- [1] _ الاصیلی 180.

2- [2] _ ملحق بحار 48/315.

3- [3] _ تنقیح المقال 1/376/377_ 3384.

4- [4] _ بحار الانوار 53/286/287.

5- [5] _ ناسخ التّواریخ 3/23.

6- [6] _ لباب الانساب 2/594.

فرزندان(1) حمزه (ابو القاسم):

در تحفه الازهار دارد: 2 پسر به نام علی و ابو محمدّ قاسم بعد از خود باقی گذارد، از علیّ، حمزه و از حمزه، علیّ باقی ماند. از گفته ی ابو الغنائم عبد الله دارد که با عموی خود قاسم در سال 355 روزگار حکومت مستعین بالله عبّاسی به سمت اصفهان بیرون آمد. در قریّه اشترجان زیر سایه ی درختی پیاده شدند. جماعتی از خوارج بر ایشان هجوم آورده هر دو را در حال خواب کشتند. و بیرون دروازه ی اصطخر در شیراز به خاک سپرده شده، و قبرش مشهور و مورد زیارت است. و ابو محمّد قاسم را سیّدی با جلالت، عظیم الشّأن، دارای منزلتی والا، متمسّک، به روش پدران بزرگوار، وصف کرده. آشکارا، مذهب اجدادش را با برهان و بیان آنچه از پیغمبر صلی الله علیه و آله وسلم وارد شده تبلیغ می کرد. خبر به احمد بن محمّد بن معتصم عبّاسی رسید. دستور قتلش را دارد. فرار کرده ترسان به سمت اصفهان رفت. دنبالش کرده تا با پسر برادرش حمزه او را به نحو مذکور کشتند.

دودمان ابو محمّد ابو القاسم:

بعد از خود محمّد معروف به اعرابی را گذارد. (چون بسیار با اعراب آمیزش داشته نزد آنان ساکن بود) وی را در نهایت کرم و سخاوت و مروّت و صفاتی از این نمونه ستوده و دودمان وی را از 6 پسر ذکر کرده. و بعد از چند واسطه، نام صفیّ الدّین(2) اسحاق را که در سال 651 متولّد شده، می برد. که به این محمّد اعرابی می رسد.