انجاز العدات فی احوال السادات صفحه 73

1- [1] _ شجره ی مبارکه 99 _ الاصیلی 181.

2- [2] _ شجره ی مبارکه 99 _ الاصیلی 181.

3- [3] _ تحفه العالم 2/35.

4- [4] _ تحفه الازهار 2/ قسم ثانی 373.

5- [5] _ الفصول الفخریّه 140.

6- [6] _ عمده الطّالب 211/212.

7- [7] _ همان.

8- [8] _ همان.

9- [9] _ الفصول الفخریّه 140.

10- [10] _ المجدی 119.

11- [11] _ فخری 21.

12- [12] _ شجره ی مبارکه 100.

13- [13] _ تهذیب الانساب 163/164.

پنجمی ذکر کرده، که وی (ابو جعفر محمّد اکبر) است و در تهذیب(1) نسل او را منقرض دانسته و در شجره،(2) فرزندان جعفر ابن زید را در سیرجان دانسته و از بین آنان افرادی نقابت داشته اند.

نام فرزندان زید بن موسی علیه السلام.

در شجره و تهذیب آنان را 1_ موسی اطروش 2_ حسین در قیروان (ارجان. تهذیب) 3_ حسن که وی و موسی را در ارجان (حسن در قیروان 1_ تهذیب). گفته 4_ محمّد اکبر در نیشابور 5_ جعفر ابو عبدالله. و فخری نیز این 5 نفر را نام برده.

نکته ای ظریف

مأمون(3) زید را خطاب کرده. گفت در بصره خروج کردی. و خانه ی دشمنان ما را از بنی امیّه و ثقیف و غنیّ و باهله و آل زیاد را وا گذاشته، به خانه های بنی اعمام خود (بنی العبّاس) حمله کردی. زید (مزّاح) بود گفت: یا امیر المؤمنین! از هر جهت اشتباه کردم و این بار اگر شورش کردم ابتداء به دشمنان می کنم. مأمون را خنده گرفت و وی را سوی امام هشتم فرستاد و گفت جرمش را به تو بخشیدم. و در روایتی(4) دارد که آن حضرت وی را ملامت فرمود، رهایش کرد. و در جای(5) دیگری دارد که آن حضرت وی را خطاب فرمود: ای زید! آیا گفته مردمان پست کوفه ترا گول زده که (ان فاطمه احصنت فرجها